نمک رژیمی معایب ، مزایا

نمک رژیمی معایب ، مزایا

ضرورت استفاده از نمک رژیمی (نمک کلرور پتاسیم) فقط برای درمان و جلوگیری از کاهش سطح پتاسیم در افرادی است که بر اثر مصرف دارو های مدر یا برخی دارو های دیگر و یا برخی بیماری های خاص ممکن است دچار افت پتاسیم خون شده باشند.

نمک رژیمی نمک بدون سدیم (کلرور پتاسیم)، محصولی است که نه تنها فشارخونی ها، بلکه افراد سالم نیز این روزها آن را به هم توصیه می کنند؛ در حالی که این توصیه ها چندان هم بی ضرر نیست.

مصرف این نمک معمولاً به افرادی که نارسایی قلبی و فشارخون بالا دارند، توصیه می شود اما مصرف آن در سایرین نه تنها بی مورد است؛ بلکه گاهی عواقبی نیز در پی دارد، زیرا به طور معمول بدن ما تا حدی به سدیم و پتاسیم نیازمند است. پتاسیم از طریق میوه ها و سبزیجات جذب بدن می شود اما سدیم را باید از طریق نمک دریافت کنیم.

در صورتی که افراد سالم بدون هیچ مشکل خاصی بخواهند نمک پتاسیم (بدون سدیم) را جایگزین نمک معمولی کنند، در دریافت این ماده معدنی (سدیم) مشکل پیدا خواهند کرد و کمبود آن در بدن می تواند عوارضی در پی داشته باشد.

مزایا و معایب نمک رژیمی

همان طور که می دانید، نمک عامل افزایش فشارخون است و افزایش فشار خون نیز می تواند بر قلب تاثیر منفی بگذارد. به عبارت ساده تر، سدیم در مقادیر بالا سبب افزایش یافتن فشارخون می شود. وقتی فشارخون بالا می رود، عضله قلب نیز تحت تاثیر قرار می گیرد و فعالیتش بیشتر می شود.

در مبتلایان به نارسایی قلبی و فشارخون معمولاً توصیه می شود میزان مصرف سدیم (نمک) محدود شود تا فشارخون بالاتر نرود و در نتیجه قلب آسیب جدی نبیند.

اما در مورد افراد مبتلا به نارسایی کلیه، مصرف این نوع نمک بی فایده است. در واقع، باید گفت از آنجا که سدیم و پتاسیم هر ۲ از طریق کلیه دفع می شوند، مصرف این نوع نمک تاثیری ندارد و به طور کلی، هم سدیم و هم پتاسیم باید محدود شوند.

حتی این گروه از بیماران بهتر است که مصرف میوه ها و سبزیجات پتاسیم دار را نیز محدود کنند.

نمک های پتاسیمی ضرر ندارند؟

همان طور که ذکر شد این روزها استفاده از نمک های پتاسیم به جای نمک های سدیم بین کسانی که رژیم غذایی کم نمک دارند یا فشارخونشان بالاست، رواج پیدا کرده است اما این افراد گمان می کنند جایگزین شدن سدیم با پتاسیم باعث از بین رفتن تمام زیان های نمک می شود و می توانند بدون دغدغه هر چقدر دلشان خواست، نمک بخورند؛ در صورتی که اصلاً اینطور نیست. با مصرف نمک پتاسیم ، دریافت پتاسیم بدن بیشتر می شود و دریافت سدیم کمی کاهش می یابد. در شرایط طبیعی، سدیم مهم ترین الکترولیت خارج سلولی و پتاسیم ، مهم ترین الکترولیت داخل سلولی است. وقتی میزان دریافت سدیم بدن بالا می رود، فشار اسمزی خارج سلول هم افزایش پیدا می کند و در نتیجه، آب از فضای بین سلولی به فضای میان بافتی می رود.

این مساله می تواند پرفشاری خون و عوارض آن مانند بیماری های قلبی – عروقی را در طول زمان به دنبال داشته باشد. از طرف دیگر، اگر میزان دریافت پتاسیم بدن هم بیش از اندازه بالا برود، فشار اسمزی به جای خارج سلول به درون سلول می رود و مشکلاتی را داخل سلول ایجاد می کند.

می توان گفت اگر محاسبه کلی در مورد دریافت به اندازه سدیم و پتاسیم وجود نداشته باشد یا هر کدام از اینها بیشتر از مقدار طبیعی مصرف شوند، می توانند عوارضی را برای فرد به وجود آورند.

شاید مصرف نمک پتاسیم برای افرادی که دچار پرفشاری خون هستند، بد نباشد اما اگر همین نمک پتاسیم هم به میزان نامتعادل مصرف شود و ذائقه بیمار را شور کند، مشکلاتی برای او به وجود خواهد آورد.

نمک پتاسیم فقط با تایید پزشک

کارشناسان می گویند از مصرف نمک پتاسیم یا مواد غذایی کم نمک (کم سدیم) بدون تایید پزشک خودداری کنید.

خوب است بدانید برای حفظ طعم شوری در برخی از محصولات غذایی از مقادیر زیادی پتاسیم استفاده می شود که مصرف آنها موجب افزایش بیش از حد پتاسیم خون می شود. در صورت مصرف نمک پتاسیم ممکن است لازم باشد با انجام آزمایش خون ، سطح پتاسیم خون را زیر نظر پزشک به طور مرتب کنترل کرد.

ضرورت استفاده از نمک پتاسیم فقط برای درمان و جلوگیری از کاهش سطح پتاسیم در افرادی است که بر اثر مصرف داروهای مدر یا برخی داروهای دیگر و یا برخی بیماری های خاص ممکن است دچار افت پتاسیم خون شده باشند.

از طرفی همان طور که می دانید فرآوری مواد غذایی سبب کاهش میزان پتاسیم می شود؛ برای دریافت پتاسیم می توانید از حبوباتی مانند لوبیا و نخود، مغز دانه ها مانند گردو، فندق، پسته و بادام، سبزیجاتی مانند اسفناج، هویج و جعفری و میوه هایی مانند موز و خرما استفاده نمایید.

لینک خبر

منبع: تبیان

خواندن این پست به شما توصیه می شود : بسیج ملی کاهش مصرف نمک