انتشار کتاب شعر ، شاعری در ایران باستان و میانه ، توسط دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور استاد گروه زبانشناسی دانشگاه شهید بهشتی منتشر شد.
آنچه که در این کتاب می خوانید
زبان ، ادبیات و خط ، همان قدر به هم مربوط اند که از هم جدا هستند. زبان وسیله ارتباط با بیان است که دو شکل « ملفوظ » و « مکتوب » دارد و انسان پیش از رسیدن به ادبیات و اختراع خط ، با زبان حرف زد. شکل ملفوظ زبان با « صوت » و شکل مکتوب آن با « خط » نشان داده می شود.
ادبیات ، فن و هنر بیان است و به دو شکل « شفاهی » و « مکتوب » خلق می شود. انسان پس از رسیدن به زبان ، با استفاده از فنون ادبی ، دست به بیان احساسات و ذهنیات خود زد که ادبیات نام گرفت. این ادبیات ، ابتدا ملفوظ و شفاهی بود و افراد ، آن را حفظ و سینه به سینه به نسل های بعد انتقال می دادند.
اما انسان برای ماندگار کردن ذهنیات و احساسات خود ، به نشان های ماندگار از لفظ نیاز داشت. پس خط را که نشان های قراردادی ، نوشتاری و دیداری برای زبان است ، اختراع کرد. وقتی می گوییم ادبیات شفاهی ، یعنی بیانی فنی و هنری که به صورت ملفوظ و شفاهی و به قول معروف سینه به سینه انتقال پیدا می کند ، مانند ترانه ها و قصه های قدیمی که در ذهن پدران و مادران ما هستند و می گویند آنها را از بزرگتر های خود شنیده اند. وقتی صحبت از ادبیات مکتوب می شود ، یعنی آن بخش از ادبیات که با استفاده از خط به نگارش در آمده است. مانند: شعر های زرتشت در اوستا و آثار ادبی که در طول تاریخ با خط مکتوب شده اند.
منبع: دانشگاه شهید بهشتی
رایتمن آزمون دکتری کنکور کارشناسی ارشد آزاد 95 96 جذب هیات علمی نتایج آزمون منابع کنکور دکتری کارشناسی ارشد فراخوان جذب هیات علمی دانشگاه آزاد پی اچ دی کنفرانس همایش فرصت مطالعاتی بورسیه اپلای ادامه تحصیل مقاله پایان نامه

